تبليغاتX
گل سادات وابسته به مسجد بلال شهر لامرد - زیرک


در محاورات عامیانه ، گاه دو نفر، شخصی را به زیرکی می ستایند:

- فلانی زرنگ است، در حساب و کتاب مو را از ماست می کشد.

- کسی نمی تواند کلاه سرش بگذارد...

- هرکاری بخواهد می کند ، اما دم به تله نمی دهد...

از منظر بعضی انسان ها ، زیرک کسی است که خوب فکرش را به کار

می اندازد تا سود مادی بیشتری را کسب کند ، آیا ملاکی زیرکی

در نزد خدا نیز این چنین است؟

ببینیم پیامبر اکرم «ص» چه کسی را زیرک می دانند:

« زیرک ترین زیرکان ، کسی است که خودش را حساب رسی کند و

اعمالش برای بعد از مرگ باشد (نه دنیا) .»

زیرک کسی است که قدر لحظه لحظه ی عمرش را بداند و عمر را در جهت

منفعت اخروی صرف کند.

خداوند می فرماید:

«یا ایها الذین آمنوا اتقوالله و لتنظر نفس ما قدمت لغد»

« ای کسانی که ایمان آورده اید، تقوای خدا را پیشه کنید و هریک از

شما باید در اعمالش نیک نظر کند که چه توشه ای برای آخرت پیش فرستد»

قرآن را باید جدی گرفت ، در آیات آن باید تامل کرد،

نباید مثل کتاب های دیگر با آن برخورد کرد ، کتابی همچون همه ی کتاب ها

و نوشته ای مانند همه ی نوشته ها ، بلکه آیات این کتاب نورانی  باید

چراغ راه زندگی عملی ما باشد.

اکنون به دقت در کلام حضرت علی «ع» بنگریم :

« انسان آنگاه که صبح را به شب رساند ، خودش را مورد خطاب قرار دهد

که:

ای نفس! این روز بر تو گذشت و هرگز به تو باز نمی گردد و خداوند از تو

درباره ی آن می پرسد که چگونه آن را گذراندی و چه عملی در آن

انجام دادی ؟

آیا به خداوند مومن بودی ؟ آیا حمد او را به جا آوردی؟

آیا حق برادر مومنی ادا نمودی؟

آیا از او رفع گرفتاری کردی؟

آیا در مورد بازماندگان او پس از مرگ ، احترامش را نگه داشتی؟

آیا مسلمانی را یاری رساندی؟ چه کاری برایش انجام دادی؟»

چه عجیب و زیبا ، مولایمان لحظه لحظه ی عمر را به چالش می کشند

و افسار نفس سرکش را چه ماهرانه به دستمان می دهند!

اما افسوس چه بسیار است کلمات عبرت انگیز و چه اندک اند

عبرت گیرندگان!

... و امشب شبی دیگر است.

مصمم شده ام برای لحظاتی هم که شده نفسم را به دادگاه بکشانم:

ای نفس!

امروز بر تو گذشت ، در این پنجاه و چهار هزار ثانیه ، چند ثانیه پرنده ی دلت

به کوی یار غایب از نظر پرواز کرد؟

ای نفس!

ای قفس دل!

تا کی اسیر آب و دانه ام کرده ای؟

اکنون و در پایان این روز و در این دادگاه حساب رسی،

ای نفس!

من تو را محکوم می کنم که بر خود ظلم کردی.

ثانیه ها ، دقیقه ها ، روزها و سال ها را در پی سراب دنیا از کف دادی!

اما هیچ مایوس نشو که خوب مولایی داری ،

او همین حالا شاهد و نظاره گر توست!

هیچ غم مخور که راه توبه باز است و امام تو از پدر و مادرت مهربان تر

و توبه پذیر تر است.

حتی نیاز به سفر جسمانی نیست !

از همین جا و همین حالا مرغ دل را به سوی امام زمان پرواز ده!

از همین جا توبه کن!

بگو:

تغییر می کنم ، جبران می کنم.

و امیدوار باش به بزرگواری و بخشایندگی آن امام مهربان.

از خدا می خواهیم پرنده ی جان ما را به هوای کوی یار ، هم چون

مرغ دل فرزند مهزیار به حرکت در آورد:

طیران مرغ دیدی؟ تو ز پای بند شهوت

به در آی تا ببینی ، طیران آدمیت

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج................

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/05/09;ساعت 4:23 بعد از ظهر;  توسط برادران;  |